येईन स्वप्नात

येईन स्वप्नात मिटल्या डोळ्यात घेशील का मला??
तुझ्या मनाचं गुलाबी फुल देशील का मला??
सांग तुझ्या मनाचं गुलाबी फुल देशील का मला??

वेड हसण्याची वेड दिसण्याची वेड रुसण्याची ग
वेड्या चंद्राची वेड्या ता-यांची रात्र वेडाची ग
वेड्या प्रश्नाच वेडं उत्तर देशील का मला??
तुझ्या मनाचं गुलाबी फुल देशील का मला??

माझ्या नेत्रात माझ्या गात्रात मनात माझिया
तुझ्या गंधाचा तुझ्या छंदाचा उधाणे पुरिया
तुझ्या भरतीचा चंद्र नवतीचा करशील का मला??
सांग तुझ्या मनाचं गुलाबी फुल देशील का मला??

बघ जरा एकदा , ऐक माझ्या फुला
मौन माझे आता सांगू बघते तुला
तुच स्वप्नातली चंद्रिका साजिरी
तुच सत्यातली मोहिनी लाजरी
अभ्र विरताना रात्र ढळताना येशील का जरा??
कोणी नसताना काही कळताना येशील का जरा??
तुझ्या नावात माझ्या नावाला घेशील का जरा??
सांग तुझ्या मनाचं गुलाबी फुल देशील का मला??

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

विश्वारंभापासून येथे

विश्वारंभापासून येथे नांदत आहे गाणे...
आभाळाचे, दरी-शिखरांचे, निळ्या नद्यांचे गाणे

अग्निच्या ज्वाळांतुन फूलते लवलव लपलप गाणे
वेळूच्या वार्‍यातुन झुलते मंजुळ मुरली गाणे
पाण्यामधुनी वाहात असते अवखळ खळखळ गाणे
वीज नभाची गाउन जाते कडाड कडकड गाणे
महाभुतांच्या ह्रुदयांतरीही अमीट असते गाणे,
विश्वारंभापासून येथे नांदत आहे गाणे

हसण्याचेही होते गाणे, फसण्याचेही गाणे
असण्याचेही असते गाणे, नसण्याचेही गाणे
आनंदाचे खजिने आंदण अन दुखा:ला देते कोंदण,
सदैव रुंजी घालत आहे मनीमानसी गाणे

आभाळाचे, दरी-शिखरांचे, निळ्या नद्यांचे गाणे
विश्वारंभापासून येथे नांदत आहे गाणे

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

रात्र सुंदर

रात्र सुंदर, चंद्र सुंदर
रात्र काळी होत शाई, मन्मनाच्या कागदांवर

हे निघाले तारकांचे संथ तांडे डोंगराशी
रात्र थकल्या काफिल्यापरी उतरणीवर चहूदिशांशी
हे निघाले दव धुळीचे लोट अन् आले धरेवर
रात्र सुंदर, चंद्र सुंदर

शांतता ही काय वर्णू, तव मिठीसम आर्त सुंदर
चांदण्याने बहकलेल्या रात्रीचे या हर गात्र सुंदर
या तुझ्या अनिवार सयीचे जीवघेणे सत्र सुंदर
रात्र सुंदर, चंद्र सुंदर

रात्र ओला शब्द मागे, या जिण्याचा अर्थ मागे
निरवतीच्या अक्षरांवर एक हळवी रेघ उमटे
रात्र वेडी, चंद्र वेडा, वेड माझे येई भरावर
रात्र सुंदर, चंद्र सुंदर

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

मी गातो एक गाणे

मी गातो एक गाणे
पान वाजवते टाळी
त्याच्या धिटाईने एक
लाज लाजलेली कळी

रात लाजुनिया गेली
दिले पहाट बहाने
पाना पानात ठेवले
तिने दवाचे उखाणे

आळसावल्या नदीची
अशी मोहक वळणे
वेड लावित नभाला
तिचे स्वत:त नहाने

कुणी नाही जरी येथे
कशी वाजती पैंजणे
अशी चांदण चाहूल
कुन्या पावलांचे देणे

रान भर चंद्र चंद्र
त्याचे गात गात गाणे
रात भर शिळेवर
कुणी पाखरू दिवाणे

तुझ्या डोळ्यातल्या रानी
असे रानभर होणे
अशा वनात कबूल
आम्हा वनवासी होणे

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

मन होई मेघवेड

मन होई मेघवेड ओल्याराती
मेघ गाई मेघधून कोणासाठी

दिस रुसून गेला सामसूम
रात धरी बोट ये म्हणून
नभी मेघ पाणी डोळा देत जाती

आई दे ग कुशी हळूवार
गाई तेच गाणे एकवार
घाव दुनियेने दिलेले खोल जाती

उद्या उजाडेल पुन्हा ठाव
नाव तेच तेच पुन्हा गाव
या जगाची रीत ठावे तीच कोती

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

हळू हळू तिने मला

हळू हळू तिने मला
कुशीत खोल घेतले
निरांजनापरी मनात
शांत दीप लागले

अबोल रातराणी काय
बोलली व्यथासवे
हळू हळू हवेतले
सुगंध संथ सांडले

बंद बंद पाकळ्यात
मंद गंध कोंडले
कुणी तरी म्हणा आता
उजाडले उजाडले

मिटून चालली हळूच
अंतरात अंतरे
कुणी न हात लावताच
स्पर्श स्पर्श जाहले

बसायचे जरा
बघायचे तुला...परतुनी
निघायचे…
दिशा पल्याड
दूर कोणी थांबले

स्वर- शैलेश रानडे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

घेत निरोप नभाचा

घेत निरोप नभाचा
बघ निघाला दिवस
थोडे ठेऊन घेऊन
थोडे निघाला दिवस

तसे मुख मावळतीचे
उदास उदास
तसा गार वारा वाहे
जसा खोल श्वास
दूरच्या दिव्यांना देत
निघाला दिवस

विझवुनी दिवसाचा दीप
पेटवून रात
पडे देह अवनीचा या
तमाच्या कुशीत
थोडा अधीरसा श्वास
थोडा दिलासा दिवस

आता गाऊ द्यावे गाणे
जसे गाऊ वाटे
अंगणात येतील स्वप्ने
पहाटे पहाटे
गाव मन नाव ज्याचे
त्याची ढासळते वेस

स्वर- शैलेश रानडे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

चला रे माझ्या...

चला रे माझ्या थकल्या पायांनो
हला रे माझ्या हरल्या हातांनो
दमायचे नाही बसायचे नाही
प्राक्तनावरती रुसायचे नाही

काहीही सूचू दे काही ना सूचू दे
अंतरी चंदन पेटते असु दे
कापरासारखे जळायचे नाही
काही न ठेवता विझायचे नाही

जपत जपत नभाची थोरवी
करायची आहे माती ही हिरवी
जो वरी सुचते पावसाचे गाणे
हिरमुसवाणे व्हावयाचे नाही

तळाशी फुटकी भरत कळशी
जपायची उरी युगांची असोशी
एका गावी फार थांबायाचे नाही
धाकटया गर्दीत रमायचे नाही

स्वर- शैलेश रानडे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे

बरं झालं

या जमिनीत
एकदा स्वतःला गाडून घेईन म्हणतो.
चारदोन पावसाळे बरसून गेले
की रानातलं झाड बनून
परत एकदा बाहेर येईन . . .
म्हणजे मग माझ्या झाडावरच्या
फांदीफांदीलाच मीच असेन . . .
पानापानांतून, देठादेठावर,
येणारे जाणारे क्षणभर थबकून,
सुस्कारत म्हणतील -
" बरं झालं हे झाड आलं !
अगदीच काही नसण्यापेक्षा . . . !"

आणि पानापानांतून माझे चेहरे
त्यांना ही नकळत न्याहाळत खुदकन् हसतील . . .
माझ्या पानांतून वाट काढणार्‍या सूर्यकिरणांबरोबर
माझं हसू आणि झुळूकश्वास
माझ्या सावलीतल्या लोकांवर पसरून देईन . . .
त्यांच्या घामाचे ओघळ
माझ्या सावलीत सुकताना मी हळूच म्हणेन -
" बरं झालं मी झाड झालो . . .
अगदीच काही नसण्यापेक्षा . . . !"

आत्तापर्यंत हूल देणारी ती स्वप्निल पाखरं
आता त्यांच्याही नकळत माझ्या अंगाखांद्यांवर झोके घेतील . . .
त्यांची वसंतांची गाणी
उडत माझ्या कानी येतील . . .
ती म्हणतील -
" बरं झालं इथे झाड आलं . . .
नाहीतर सगळा रखरखाटच होता !

याच जागी आपल्या मागे लागलेला
तो वेडा कवी कुठे गेला ?"
मी पानं सळ्सळ्वत कुजबुजीन -
" बरं झालं मी झाड झालो . . .
वेडा कवी होण्यापेक्षा

आणखी काही वर्षांनी
मी सापडतच नसल्याचा शोध
कदाचित, कुणाला तरी लागेलही . . .
एखाद्या बेवारस, कुठल्याही
पण आनंदी चेहर्‍याच्या शवापुढे
ते माझ्या नावाने अश्रु ढळतील . . .
माझी वेडी गाणी आठवत
कोणी दोन थेंब अधिक टाकेल . . .
आणी . . .

माझ्या चितेच्या लाकडांसाठी
माझ्याचभोवती गोळा होत
घाव टाकता टाकता म्हणतील -
" बरं झालं हे झाड इथे आलं
अगदीच लांब जाण्यापेक्षा . . ."

माझ्या वरती कोणी मी
राख राख बनताना
धूर सोडत हळूच म्हणेन
" बरं झालं मी झाड झालो . . .
अगदीच कुजुन मरण्यापेक्षा

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम- मी गातो एक गाणे