Tuesday, February 2, 2010

देवा मला रोज एक

देवा मला रोज एक अपघात कर
आणि तिच्या हातांनीच जखमा या भर

कधी तरी कुठे तरी बसावी धडक
कळ मला यावे तिला कळावे तडक
घायाळाला मिळो एक घायाळ नजर…हाय

अपघाती सोन्ग माझे वाटावे खरे
तिला येता प्रेम मला वाटावे बरे
दवा दारू मधे कुठे असतो असर..अं

खरी व्यथा तेव्हा मग सांगेन तिला
विचारेल जेव्हा कुठे दुखते तुला
जरा डावीकडे जरा पोटाच्या या वर

टेकवता छातीवर डोके एकवार
ठोका घेई झोका उडे आभालाच्या पार
व्यथाचाच काय पडे जगाचा विसर

स्वर- संदीप खरे
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- नामंजूर

अजुन तरी रुळ सोडुन

अजुन तरी रुळ सोडुन सुटला नाही डब्बा
अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा

आमच्या देखील मनी आले चांदण्याचे पुर
आम्हालाही दिसल्या शम्मा अन शम्मेचे नूर
अजुन तरी परवाना हा शम्मेपासुन दुर
मैत्रिणीच्या लग्ना गेलो घालुन काळा झब्बा

कुणी नजरेचा ताणुन नेम केलेली जखमी
कुणी ओठांची नाजुक अस्त्रे वापरली हुकमी
अन शब्दांचे जाम भरुन पाजियेले कोणी
मयखान्यातही स्मरले आम्हा मंदिर मस्जिद काबा

कधी गोडीने गाउ गेलो जोडीने गाणी
रमलो हे जरी विसरुन सारे आम्ही खुळ्यावानी
सर्वस्वाची घेउनी दाने आले जरी कुणी
अजुन तरी सुटला नाही हातावरचा ताबा

कोण जाणे कोण मजला रोखुन हे धरते
वाटा देती हाका तरिही पाउल अडखळते
कुठल्या शपथेसाठी माझी ओंजळ थरथरते
मोहाहुन ही मोहक माझी हुरहुरण्याची शोभा

स्वर- संदीप खरे, सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- नामंजूर

आताशा मी फक्त

आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो
चाकोरीचे खरडून कागद सहीस पाठवतो

व्याप नको मज कुठला ही अन् ताप नको आहे
उत्तर कुठले मुळात मजला प्रश्न नको आहे
या प्रश्नाशी अवघ्या परवा करार मी केला
मी न छळावे त्यांना त्यांनी छळू नये मजला
बधीरतेच्या पुंगीवर मी नागोबा डुलतो

आता आता छाती केवळ भीती साठवते
डोंगर बघता उंची नाही खोली आठवते
आता कुठल्या दिलखूष गप्पा उदार गगनाशी
आता नाही रात्र ही उरली पूर्वीगत हौशी
बिलन्दरीने कलन्दरीची गीते मी रचतो

कळू ना येता जगण्याची या इवलीशी त्रिज्या
बुडून जाती अत्तरापरि जगण्याच्या मौजा
दारी नाही फिरकत कुठला नवा छंद चाळा
राखण करीत बसतो येथे सदैव कंटाळा
कंटाळ्याचा देखील आता कंटाळा येतो

स्वर- सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- नामंजूर

Monday, February 1, 2010

सुपरमँन सुपरमँन

सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन
वरतून चड्डी आतून पँट

अंगामध्ये ताकद फार, पोलादाची जणू पहार
पक्षी नाही तरी उडतो, मासा नाही तरी बुडतो
उडण्याचाही भलता वेग, पँरीस पनवेल सेकंद एक
रोज पृथ्वीला चकरा पाच, गेला म्हणता हा आलाच
गरुडाहूनही थेट नजर, जिथे संकटे तिथे हजर
कोसळती बस हा अडवी, फुंकरीत वणवा विझवी
अंतराळीचे व्हिलन कुणी, त्यांच्याशी दण्णादण्णी
अवघी दुनिया त्याची फँऽऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन

जरी जगाहून भिन्न असे, तरी मनातून खिन्न असे
आदर करती सर्व जरी परी न कोणी मित्र तरी
लांबून कौतुक हे नुसते, कुणी न मजला हे पुसते
जेवण झाले काय तुझे, काय गड्या हे हाल तुझे
दिवस रात्र हे तू दमशी, सांग तरी मग कधी निजशी
उडता उडता असे सुसाट, दुखते का रे मधेच पाठ
एकएकटे फिरताना, विचार करतो उडताना
आत रिकामे का वाटे, कसे वाटते सर्व थिटे
अंगी ताकद जरी अफाट, काय नेमके सलते आत
करुन बसला तोंड लहाऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन

असा एकदा एक दिशी उंच हिमाच्या शिखराशी
बसला असता लावून ध्यान त्यास भेटला मग हनुमान
काय तयाचे रूप दिसे सुर्याचे प्रतिबिंब जसे
शक्ती ही अन् युक्ती ही, तरी अंतरी भक्ती ही
आणि बोलले मग हनुमान....
ऐक ऐक हे सुपरमँन, ऐक ऐक हे सुपरमँन
ऐक ऐक हे सुपरमँन, ऐक ऐक हे सुपरमँन
रोनी सी ये सूरत क्यूँ? मित्रा I am proud of you!!
सर्वाहून आगळाच तू, जैसा मी रे तैसा तू
ऐक एवढे ते अवधान, शक्ती युक्ती चे हे वरदान
त्या रामाने दिले तुला, त्याने बनवले तुला मला
त्या रामास्तव करणे काम, त्या रामास्तव गळू दे घाम
साथ जरी ना कुणी असे, आत तुझ्या पण राम असे
राम राम हे म्हणत रहा, आणि जगाला भिडत रहा
त्या रामाचे करूनी ध्यान, चिरंजीव भव सुपरमँऽऽऽऽऽन
चिरंजीव भव ...सुपरमँऽऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन, जय हनुमान
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन, जय हनुमान

स्वर- संदीप खरे
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- अग्गोबाई ढग्गोबाई

मुंगीबाय मुंगीबाय

मुंगीबाय मुंगीबाय
पीट पीट पीट पीट पीट पीट पीट पीट
पीट पीट पीट पीट पीट पीट पीट पीट
जाता कुठे असता कुठे
आणि खरे तर नसता कुठे
इकडून तिकडे नेता काय
खाता काय पिता काय

दारे खिडक्यांच्या खिंडी
बुरजासम तांब्या भांडी
त्यांच्या मागून या सरकत
रांग उतरते बघ घसरत
कसे समजते मुंगीबाय
कोणी ठेवले कोठे काय
कोठे साखर कुठे रवा
कुठे मिठाई कुठे खवा
कुठे कणीक अन् भात कुठे
कुठे जाम अन् केक कुठे
चॉकलेट ही पापलेट ही
जे जे सांडे संपून जाय

विरोधात जर कुणी आले
समजा त्याचे ग्रह फिरले
अशा धावता सर्व मिळून
झन झन झन घेता चावून
तुमच्या बहिणी जरी काळ्या
गरीबासम त्या भोळ्या
तुमचा झेंडा का हो लाल
मला एवढे सांगून जाल
इतके नेऊन करता काय
बिळात सारे भरता काय
कशास साठा करायचा
जन्म धावूनि सरायचा
जरा सोडूनि या ना काम
कामाच्या नानाची टांग
मुंगीबाय येता काय
निवांत थोडे बसता काय

काय काय हे करशी काय
पळण्यावाचून उपाय काय
कधी ना थांबे माझा पाय
अन् बोलाया वेळच नाय
रांगेमध्ये जन्म जरी
मुळी ना आम्ही दीन तरी
जन्म थोडका काम अफाट
म्हणून अविरत चालू वाट
कामाचे हे आम्हा पिसे
कामामध्ये राम दिसे
जग हे जरी मुंगी म्हणते
हत्तीला मी लोळवते
अधिक बोलणे गरजच नाय

मुंगीबाय मुंगीबाय

स्वर- संदीप खरे
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- अग्गोबाई ढग्गोबाई

मी पप्पाचा ढापून फोन

मी पप्पाचा ढापून फोन
फोन केले एकशे दोन
हेलो हेलो बोलतय कोण
हेलो हेलो बोलतय कोण
हेलो बोलतय कोण
ए हेलो

आमचे नाव घेलाशेठ
डोंगराएवढे आमचे पेट
विकत बसतो शाजुक तूप
साला चापून खातो आम्हीच खूप
तुम्ही कोण काय तुमचे नाव
बोला झटपट कुठला गाव
कसले नाव नि कसला गाव
रॉंग नंबर लागला राव

लक्ष्मीबाई मी जोशाघरची
चोरून खाते अंडा बुरजी
वरती कपभर दूध अन् साय
घरात आता कुणी न्हाय
तुम्ही कोण काय तुमचे नाव
बोला झटपट कुठला गाव
कसले नाव नि कसला गाव
रॉंग नंबर लागला राव

मी तर आहे अट्टल चोर
चंद्राची मी चोरून कोर
झालो अंधारात पसार
तारे उरले फक्त हज़ार
तुम्ही कोण काय तुमचे नाव
बोला झटपट कुठला गाव
कसले नाव नि कसला गाव
रॉंग नंबर लागला राव

ढगामधून बोलतोय बाप्पा
चल चल मारू थोड्या गप्पा
बाप्पा बोलतोयस तर मग थांब
सगळ्यात आधी एवढे सांग
कालच होता सांगत पप्पा
तिकडे आलेत आमचे आप्पा
एकतर त्यांना धाडून दे
नाहीतर फोन जोडुन दे
तुला सांगतो अगदी स्पष्ट
अर्धीच राहिलीय आमची गोष्ट
त्यांना म्हणाव येऊन जा
गोष्ट पुरी करून जा
म्हणले होते जाऊ भूर
एकटेच गेले केवढे दूर
डिटेल सगळा सांगतो पत्ता
तिकडे पाठव आमचे आप्पा
बाप्पा…बाप्पा बोला राव
सांगतो माझे नाव अन् गाव
कसले नाव नि कसला गाव
रॉंग नंबर लागला राव

स्वर- संदीप खरे, सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- अग्गोबाई ढग्गोबाई

इल्लू इल्लू पिल्लू

इल्लू इल्लू पिल्लू ग
अजून भलत टिल्लू ग
नाक छोटे तोरा मोठा
गाल रुसून फुल्लू ग

गाल गुबगुब गोरे ग
डोळे लुकलुक तारे ग
हिलवा फ्लॉक लिबिन लाल
कानी निळे झुल्लु ग

चिमने चिमने थिरथिर पाय
घरात राह्यला राजी न्हाय
डोळा चुकवून पळतय हल्लू
पटकन होताय गुल्लू ग

बडबड करणे धंदा ग
पक्का बोबडकांदा ग
हसता कुणी डोळ्यात पाणी
चॉकलेट देता खुल्लू ग

दमदम सारे दमती ग
तरी गमतीने रमती ग
कधी बाबाचा खांदा आणि
कधी आईचा पल्लु ग

स्वर- सलील कुलकर्णी, अंजली कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- अग्गोबाई ढग्गोबाई